هر روز فاصله فقیر و ثروتمند بیشتر می شود و مانور سرمایه داران و مرفهین روز به روز بیشتر و بیشتر می شود . من قصد مخالفت با سرمایه داری را ندارم بلکه معتقدم ، ازآنها ئی که بر تولید و اشتغال زایی  درجامعه سهیم اند، باید حمایت کرد.  در حالی که سر مایه داری و سرمایه گذاری از مسیر درست  باعث کار و تولید و در نتیجه کم شدن فقر و فاصله طبقاتی در جامعه می شود ، ولی  همچنان شاهد عمیق تر شدن این فاصله هستیم . و در قبال این مسئله مسوولان کشورمان باید پاسخگوی  مشکلات روز افزون اقتصادی و گرفتاری مردم و این فاصله طبقاتی  باشند .  شعارهائی از قبیل عدالت خواهانه و .... که  از آرمانهای اسلامی و ملی ملت ایران می باشد  و باید در عمل  محک بخورند ولی متاسفانه نه به مرحله عمل و واقعیت رسیده بلکه ره به ترکستان برده است و در همین مسیر هم  باورهای دینی و انقلابی ملت ما مورد آسیب قرار گرفته و دچار مشکل و چالش شده است . هر چند نباید همه مشکلات را به یک دولت و به اشخاص خاصی منتسب کرد ، اما حاکمان نظام جمهوری اسلامی - هر دولت و هرگرایش و هر کسی که باشند - تکلیف و وظیفه اسلامی و ملی شان  اداره زندگی و معیشت ، امنیت ، تامین رفاه ، صلح و معنویت و ساختن جامعه ایی ایده آل. ولی متاسفانه مشاهده می شود ، مردمان سرزمین ایران اسلامی  دچار مشکل و گرفتاری و دغدغه زندگی هستند ، مسوولان و کسانی که دست اندرکار هستند باید عرق شرم بر پیشانیشان بنشیند و از این که از ثروت خدادادی و شعور و شور و مهر و وفای این مردم به خوبی صیانت و استفاده نمی شود و نمی کنند ، باید بر خود بلرزند و بدانند که برای هر لحظه این ساعات و روزها و سالها باید پاسخگوی حق الناس -- حقوق مردم  باشند . پیشوایمان علی (ع) بزرگ مرد سیاست و عدالت یادمان داد که بر گرسنگی گرسنگان و شکم بارگی شکم بارگان نباید سکوت کرد و این عهدی است که خداوند از دانایان  جامعه گرفته است .

 دیروز صبح آیت الله توسلی  به جلسه­ی مجمع تشخیص مصلحت رفت ؛ خیلی سرحال بود. سخنانش را  بامتانت شروع کرد. مثل کسی که از رو می­خواند. از راهپیمائی بیست و دو بهمن و شهادت مغنیه در لبنان در ابتدا حرف زد و بعد راجع به بیت امام و اهانت­هایی که می­شود صحبتش را ادامه داده است. از امام نقل قول­هایی را خوانده است که امام سفارش بیت و کسانی که به ایشان خدمت کرده­اند را نموده است. یکباره همه متوجه شدند صدای آقای توسلی نمی­آید. نگاه کردند دیدند بر روی صندلی کناری افتاده است.بلافاصله دکتر ولایتی شروع  کرد به ماساژ قلبی ­دادن ، ولی نبض تقریباً نمی­زد. بلافاصله او را به بیمارستان رساندند ، اما متاسفانه ایشان فوت نمود.

اما تعجبم از رسانه ها و مخصوصا" صدا وسیماست که به چه علتی سخنان مرحوم توسلی در مجمع را بیان نمی کنند و چرا   صدا و سیما نمی خواهد بگوید  توسلی در یک جلسه رسمی، به خاطر اهانت به امام آن قدر احساساتی شده که جان داده، بدانند چون مردم بیشتر حریص میشوند تا بدانند آقای توسلی در آن جلسه چه گفته که اینقدر اصرار بر مخفی کردن آن وجود دارد.

بالاخره هیچ خورشیدی پشت ابر باقی نمی ماند.

در باره ریشه این مثل آورده اند: کدخدایی با زن و خادم خود نشسته بود که زن خمیازه کشید ، خادم نیز بلافاصله خمیازه اش گرفت و او هم خمیازه کرد.کدخدا بدگمان شد و فکر کرد خمیازه ، رمزی بین زن و خادم است. به اتاق دیگری رفت و زن خود را صدا زد و بی درنگ همسرش را کشت و در جایی پنهان کرد و دوباره نزد خادم خود برگشت. پس از دقایقی خادم بار دیگر خمیازه کشید. کد خدا نیز در همان زمان خمیازه کشید و تازه فهمید که سرایت دهان دره طبیعی است و پشیمان از جنایت خود گفت: 

                          ((   خمیازه خمیازه آرد ، حیف بر جان آن که مرد ))

یکی از مسائلی که انسان را از حقایق و واقعیت ها دور می کند ، گمان بد بردن به دیگران می باشد.متاسفانه بدگمانی مانند یک بیماری جامعه امروز ما را به خطر انداخته است و یاعث شده به راحتی آبرو اشخاص مورد عرضه قرار بگیرد و هیچ کس هم در قبال آن خود را مسئول نمی داند و این در حالی است که پیامبر(ص) و ائمه معصومین (ع)  در مورد آبروی مردم گوشزد می کنند بر اینکه امورات برادران دینی خود را خوب حمل کنید تا در صورت عمل او ، راه توجیه را بر شما نبندد و بدانید که گمان بد گناه محسوب می شود.  

استاد مطهری در یادداشت های خود می نویسد:

(( یکی از علل عدم موفقیت در تزکیه نفس این است که تعلیم اخلاقی در میان ما به صورت تعلیم و تدریس وجود دارد ، نه بصورت سازندگی و  درمانگری ))

                            ای چشمه زلال حقیقت

برخیز،ای شهید مطهر،مطهری!

برخیز،بی تو ما شب مان بی ستاره است،

بی تو حجاب عزت مان

                                                                پاره پاره است

بی تو

     ـــ محصول عمر رهبر ما ـــ

                                                              ما شکسته ایم 

ذر کنج این خرابه

                                                      به عزلت نشسته ایم 

                                    * * * * *

ای راهبر،شهید دل آگاه!

بی تو،دگر چگونه بخوانیم

                                                     آیات آسمانی قرآن را؟

                                                    ای بهترین مفسر آیات! 

در باغ های فلسفه اینک،

                                                           ای فیلسوف قرن 

دیگر چگونه راه بیابیم؟.....

                                      * * * * *

ای آشنای منبر و محراب!

وای وارث بزرگ قلم های حق نویس!  

منبر،ز داغ مرگ تو

                                                               بس سوخت       

محراب از شهادت تو

                                                               اشکبار شد

پشت قلم شکست از این فاجعه

                                                                       ولی

اسلام ناب،قامت خود،

                                                           راست تر نمود

                                    * * * * *    

اینک که نیستی

ای چشمه زلال حقیقت!

وای شیر پیر بیشه تحقیق!

یادت درون سینه ما

                                                        جاودنه باد

                                                    جواد محقق                

تقديم به شما